De gezondheidstesten bij de Sphynx.

Alhoewel niet iedere fokker zich houdt aan deze testen, zouden ze volgens mij verplicht moeten worden.

PKD, HCM, Leukose en Kattenaids

Verklaringen:

PKD

Is een erfelijke ziekte waarbij er in de nieren van een overigens gezonde kat meerdere cysten aanwezig zijn. Deze cysten zijn al van de geboorte aanwezig. Gedurende de jaren gaan deze groeien en geven druk op het omringende normale nierweefsel, dat daardoor zijn functie niet meer kan uitoefenen. Als een dier meer dan twee-derde van zijn nierfunctie verloren is, ontstaan de verschijnselen die horen bij chronisch nierfalen. Deze symptomen bestaan uit véél drinken, véél plassen, lusteloosheid, gebrekkige eetlust, en of braken en vermageren. Redelijk vage symptomen dus dei ook nog bij tal van andere ziektes kunnen passen. Bloedonderzoek zal hier een nierprobleem voor de klachten aanwijzen.

Preventief is er heel wat aan te doen, aangezien een dier dat geen cysten in de nieren heeft, ook genetisch vrij is van PKD en de ziekte dus niet aan zijn nakomelingen kan doorgeven.Het is dus een belangrijke zaak om alle dieren waarmee men wil fokken eerst te laten testen op PKD. Dieren die positief testen, moeten geholpen worden en enkel met PKD negatieve diertjes mag men fokken. Op die manier is deze aandoening heel eenvoudig uit te roeien.

HCM

Hypertrofische cardiomyopathie, ook wel HCM genaamd, is een hartafwijking die aangetroffen wordt bij alle katten, ongeacht of deze nu wel of niet een stamboom hebben, dus zowel bij raskatten als huis- tuin en keukenkatten. Cardio staat voor hart en myopathie voor spieraandoening. Bij HCM zijn de spieren van de wand van de linkerkamer in dikte toegenomen ( hypertrofie). Dit veroorzaakt een toenemende verstijving in de linkerkamer, waardoor die zich niet efficiënt kan vullen. Bovendien wordt de ruimte in de linkerkamer steeds kleiner , met als gevolg dat minder bloed rondgepompt wordt en ruimte in de linkerboezem vergroot. Hierdoor ontstaat o.a. een  vergrootte kans op trombose. Door een drukstijging in de linkerboezem neemt de druk in de longvaten toe, wat leidt tot vochtophoping in de longen en de borstkas. Tevens kan bij HCM een verdikking van de spieren waarmee de hartkleppen bevestigd zijn optreden en een abnormale beweging van de hartkleppen, ook wel sam  (systolic anterior motion) genaamd, ontstaan.

                 

 

 

Leukose

Kattenleukose is een chronisch verlopende ziekte die wordt veroorzaakt door het felline leukemie virus (FELV) Dit virus veroorzaakt bloedkanker en lymfeklierkanker en tevens kan het afweersysteem van de kat ernstig worden aangetast. Hierdoor wordt de kat erg vatbaar voor allerlei andere aandoeningen. Gelukkig is er tegen deze infectieuze vorm van leukose een vaccin beschikbaar. Wanneer uw kat het risico loopt besmet te geraken door dit virus , is het zeker aan te raden om het hiertegen te laten vaccineren.

 

Kattenaids

Het katten aids virus is een virus dat enkel bij de kat voorkomt, dus niet besmettelijk voorde mens. Het katten aids virus wordt ook wel feline immuno defficiency virus genoemd. De f staat dus voor feline de latijnse naam voor kat. Deze ziekte komt eigenlijk uitsluitend voor bij niet-raskatten. Waarom raskatten deze ziekte niet krijgen is op zich logisch, deze katten lopen in de regel niet los buiten en vechten daardoor ook niet met andere katten. Door speeksel wordt de ziekte overgedragen en bij vechten onderling is de kans het grootst. Ook wordt de ziekte overgebracht door sexueel contact, maar vooral door speeksel, de raskatten worden voor een dekking dus ook getest op de eventuele aanwezigheid van het virus, bij de niet raskatten, wordt deze test pas gedaan indien er een verdenking bestaat op aids, dus niet ter voorzorg. Helaas.

De verschijnselen van het virus zijn erg verschillend, het immuunsysteem wordt aangetast, zodat de kat geen natuurlijke weerstand meer heeft, zelfs tegen de meest simpele kwaaltjes, zoals een verkoudheid is hij niet meer beschermt, zodat de kat daar dan erg ziek van is, terwijl een kat zonder het virus hooguit wat niest. Meestal verschijnen de eerste symptomen een vijftal weken na de infectie. Tevens zullen de lymfeklieren opzetten, maar dat is voor de eigenaar vaak niet goed te voelen. Vaak ook heeft de kat tijden lang nergens last van, tot op een zekere dag de kat rode gezwollen ogen krijgt , een loopneus die maar niet overgaat, gewichtsverlies, diarree, bloedarmoede (bleekheid van de slijmvliezen) tandvleesontstekingen. Uiteraard hoeft een kat niet alle symptomen te ontwikkelen, maar deze zijn wel de opvalllendste. Het belangrijkste hierbij is dan dat deze verschijnselen niet op medicijnen reageren. In dat geval worden de klachten chronisch en zal een goede dierenarts zeker verder onderzoek verrichten door het bloed te onderzoeken. Is de diagnose aids eenmaal gesteld, is er geen geneesmiddel , wel kunnen de klachten verlicht worden. De kat krijgt dan steroïden toegedient. Soms kan een verandering in het dieet wat helpen, maar eigenlijk is er geen middel tegen de ziekte.